Üye Girişi
Şifremi Hatırlat Şifremi Hatırlat
| |
Yeni Üyelik Yeni Üyelik

Çorum - KargıÇorum - Kargı
ÇetmiÇetmi
KöyüKöyü
wwwwww
.cetmikoyu..cetmikoyu.
comcom
Hoşgeldiniz... Hoşgeldiniz...

sayın köylülerimiz kameralarımız yakın zamanda faliyete geçecektir Teşekkürler.
CANLI YAYIN CANLI YAYIN



Dernek
Dernek Logosu Dernek Logosu




CANLI BİR TARİH NASIL YOK OLDU.

CANLI BİR TARİH NASIL YOK OLDU

Köy Mezarlığındaki Koca Çamın Öyküsü

 

          Bundan yüzyıllarca önce tek kanatlı küçük bir çam tohumu gökyüzünden süzülerek mezarlığın bulunduğu yerde toprakla tanıştı. Toprak ana bir analık şefkatiyle onu bağrına bastı, özenle büyüttü. Yıllar sonra gencecik bir fidan oldu. Yakışıklıydı; onu kesmeye kıyamadılar. Yıllar geçti aradan; büyüdü, kocaman oldu. Artık güvendeydi, önünde çok uzun yıllar görünüyordu. Zaten uzun yıllar yaşamasını da mezarlıkta olmasına borçluydu. Dışarıda olsaydı bilinçsiz bir çobanın acımasız baltasına hedef olup, genç yaşta hayata veda edebilirdi. O; köyde eskilerden, daha daha eskilerden kimlerle tanışmadı ki. Köyden öbür tarafa göç edenlere hep tanıklık etti. Hep kederli, hep üzüntülü yaşardı. Ağlayan gözleri, hıçkıran yürekleri gördükçe; sıranın bir gün kendisine de geleceğini düşünüp üzülürdü. O, yüzlerce yılın anılarıyla doluydu. Nice bayramlar, sevgilileri birleştiren nice düğünler, şenlikler gördü. Kıtlıklara, yokluklara şahit oldu. Nice askerler uğurladı. Savaşlardan dönmeyen gençlerin acılarını yaşayan yakınlarının, çocuklarının üzüntülerine tanık oldu. O’nda atalarımızın göz izleri saklıydı. O; anlayabilene her şeyi anlatıyordu. O’nda kitapların sayfalarına sığmayacak kadar bilgiler yüklüydü. Dallarında binlerce kuşu konuk etmiş; dibinde taşları kaybolmuş kim bilir kaç misafiri yatıyordu. O; kimleri tanımıyordu ki. Genç yaşta gidenleri, kazaları, yangınları, felaketleri; her şeyi ama her şeyi biliyordu.

Yaşıtlarından kimse kalmamıştı. Çevrede, hatta ormanlarda bile yoktu. Yaşlıydı ama dinçti. O bir ihtiyar delikanlıydı. Daha uzun yıllar yaşamak istiyordu. Ahiret yolcularını kabul etmek, onlara “hoş geldiniz” demek istiyordu. Ama ne çare… Heyhat!

Bir gün dibinde bir kalabalık gördü. Aa kimdi bunlar acaba? Ne yapmak istiyorlardı? Omuzlarında tabut falan da yoktu O böyle düşünürken bir motorun gürültüyle çalıştığını gördü. İçine bir korku düştü. Ama kendisine zarar vereceklerine hiç ihtimal vermiyordu. Bunca yıl O’nu hep korumuş, kollamışlardı. Gene de şüpheliydi. Aniden motorun sesi yükseldi, paletin gövdesine saplandığını görünce şaşırdı. Sanki birilerinden yardım bekliyor gibiydi. “Dokunmayın buna, daha uzun yıllar yaşasın” demelerini bekliyordu. Ama kimseden bir ses yoktu. Hiç mi atalarının hatırı yoktu? Onların hatıralarını taşıyan bu ağacın hiç mi değeri yoktu? Artık olan olmuş, gövde yarılanmıştı. Motor bile isyan edercesine inliyor, olanca hızıyla bağırıyordu. Bir ara bağırmak, haykırmak istedi ama; O’na, bu büyük tarihe yakışmazdı. “Bunca yaştan sonra ölümden korkuyor” demezler miydi? Düşündü; “sonu ölüm ya, erken gelse ne çıkar” dedi, kadere razı oldu. Zaten yapacak bir şey de yoktu. Sonunda ululuğuna yakışır büyük bir gürültü ile mezarlık sakinlerini inciterek yere uzandı. Yıkılınca çok sağlam ve sağlıklı olduğu görüldü. “Yaşlandı” dedikleri bu tarihi sembol daha uzun yıllar yaşayacak; daha nice olaylara tanıklık edecekti. O’na mani olacak birini tanıyordu ama o anda o da orada yoktu. Geldiğinde iş işten geçmişti. Çok üzüldü ama neye yarar. İşte canlı bir tarih böyle yok oldu…

 

MUSTAFA FIÇICI


YORUM GÖNDERYORUM GÖNDER
  Adınız Soyadınız :
  Mesajınız :
Not : Lütfen küçük harf kullanınız. Maksimum 500 karakter

Önemli Not : Gönderilen mesajlar sistem tarafından kayıt altına alınmakta olup site yöneticileri tarafından görülmektedir. Lütfen bu hususa dikkat edelim ve başkalarını rahatsız edici mesajlar göndermeyelim.
Sayfa Üretim süresi :0,0176

© 2008 Cetmikoyu.com
Türkiye´nin ilk mobese kurulan köyü http://www.cetmikoyu.com

Tam Ekran